محله سنگ سیاه

تیر ۱, ۱۳۹۷
شیراز گردی

محله سنگ سیاه پهنه بزرگی است در جنوب غربی بافت تاریخی شیراز که از اصلی ترین پهنه های ساختاری بافت تاریخی این شهر است. این محله از شمال به محله سرباغ و محله میدان شاه، از غرب به محله باروی شهر، از جنوب به دروازه کازرون و از شرق به محله سردزک محدود می‌شده است.

آرامگاه دانشمند بزرگ عمروبن عثمان معروف به سیبویه در این محله قرار دارد که در سال ۲۰۰ هـ.ق وفات یافته و به دلیل جوان مرگ شدنش، سنگ سیاهی را بر مزار او نهادند، به همین دلیل این محله به نام سنگ سیاه معروف شده و تاکنون به این نام باقی مانده است.

برخی هم وجه تسمیه آن را به دلیل وجود سنگ سیاه چهارگوشی می دانند که در محوطه آرامگاه قرار دارد که از تاریخچه این سنگ اطلاعات دقیقی در دست نیست ولی در گذشته مردم شیراز برای شفا یافتن به این سنگ مراجعه می کردند.

از جمله اماکن مهم  موجود در این محور عبارتند از مسجد تاریخی مشیرالملک ، بازارچه مشیرالملک ، بازارچه حاج زینل ، امامزاده بی بی دختران ،یادمان های تاریخی اقلیت های مذهبی مانند کلیسای حضرت مریم (ارامنه)، بازارچه ارمنی ها ، موزه هنر مشکین فام، خانه سعادت (منزل خاتم) ، خانه ضیائیان ، خانه فروغ الملک ،آرامگاه سیبویه ، بقعه سید تاج الدین غریب و همچنین وجود دیگر خانه های قدیمی  و با  ارزش، کوچه پس کوچه های پرپیچ و خم، زیرطاقی ها که همه و همه پدران و مادران ما را به یاد خاطراتی خوش در آن خانه ها می اندازد؛ بوی گل یاس، عطر بهار نارنج، آش نذری مادربزرگ ها، حوض وسط حیاط، شیشه های رنگی درک ها و ارسی های خانه، حمام خزینه ای محله، دولچه دوزهای اطراف، فانوس های نفتی و پیه سوز و …

در این محله قدیمی با کوچه‌های تنگ و باریک، همچنان زندگی جریان دارد و عمر برخی از خانه‌های آن به بیش از ۱۰۰ سال هم می‌رسد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *